Alınan nefesin eziyet gibi geldiği zamanlara denir, zoruna gider insanın…
İş olsun, okul olsun, sevgili olsun, para olsun, visa olsun, master olsun hayat bir şekilde mutlaka ikramını yapar, ikramı geri çevirmek terbiyesizlik, ikramı almak toyluktur, insanoğlu ölene kadar çok toydur. Elden bir şey gelmez oh’lu şimdiki zamanda tüh’lü geçmiş zamana hayıflanacağını bile bile yaşar, ders almaya, pay çıkarmaya, çekilecek çilesini tamamlamaya bakar insan. Cahildir aslında, son nefesi vermedikçe çekilecek çile bitmez, dert hayattır, hiç bilmez…